ฮ่าๆๆ มาแว้วๆ ฟิคตอนที่ 14 เรททั้งตอน!!! เรทรับตอนจบด้วย ฮ่าๆๆ
คำเตือน:: ไม่เหมาะสำหรับผู้มีภูมิต้านทานด้าน Y ต่ำ
Title:: B Cuz I love U [P.14 Ending Story]
Author:: Yubiwa
Pairing:: KH[x]SM Kyuhyun[x]Sungmin
หลังจากที่ป๋าฮันทำการฉุดกระชากลากถูเพื่อนๆ และน้องๆ ในกลุ่มกลับมาที่โรงแรมได้อย่างยากลำบากแล้ว.... ภารกิจของเขาก็ยังไม่จบ!!! ต้องทำการลากพวกมันทั้งหลายขึ้นไปส่งที่ห้องต่ออีก....
ให้ตาย!!! รู้งี้ไม่พาไปซะก็ดีหรอก ฮันคยองเอ่ยขึ้นพลางกระชับต้นแขนของอีทึกและซิวอนที่อยู่ในสภาพเมามายสุดขีดนั่นไว้แน่นด้วยกลัวว่าเจ้าลีดเดอร์กับเจ้าชายของวงมันจะหล่นตุ้บลงไปกองกับพื้นถ้าเข้าไม่จับให้ดี
555 ได้ยินเสียงเรียวอุคหัวเราะตามมาข้างหลัง ฮันคยองเลยหันไปมองหน้าน้องชายคนนั้นทีนึง.... สายตาประมาณว่าอาฆาตแค้นเล็กน้อย.....
ไม่ต้องมาหัวเราะเลย แบกไอ้บ้านั่นให้ดีๆ ก็แล้วกัน หันไปพูดกับคนตัวเล็ก ที่ตอนนี้กำลังทำการหิ้วปีกร่างของคยูฮยอนอยู่.... เรียวอุคที่ตัวเล็กและมีสติดีกว่าชาวบ้านเพียงขยับยิ้มอีกครั้ง ก่อนปรายตาไปมองร่างที่อยู่ติดกับเค้า.... ชายหนุ่มหลับตาพริ้ม.... กลิ่นเหล้าจางๆ ออกมาตามลมหายใจ.... เหมือนจะหลับ... แต่เรียวอุคมั่นใจว่าหมอนี่ไม่มีทางหลับแน่ๆ ท่าทางคอแข็งจะตาย
พี่ฮัน.... เดี๋ยวผมไปส่งคยูฮยอนที่ห้องก่อนนะครับ บอกฮันคยองด้วยรอยยิ้ม เจ้าของชื่อที่ถูกเรียกตอนแรกหันมา พยักหน้าเป็นเชิงรับรู้
ไปส่งให้ถึงห้องนะเว้ย! อย่าลักหลับคนมีเจ้าของแล้ว บอกทิ้งท้าย เรียกเลือดให้วิ่งรี่ขึ้นมาบนใบหน้าของเรียวอุคได้มั้ยน้อย.... ร่างบางก้มหน้างุด.... พึมพำกับตัวเองเบาๆ
ผมไม่นอกใจเยซองหรอกน่า
พูดจบร่างเล็กๆ ก็ออกแรงหิ้วปีกคยูฮยอน แล้วเดินไปส่งที่ห้องพัก.... มือสวยเอื้อมไปเคาะประตูเบาๆ ก่อนที่ประตูจะเปิดออก ปรากฏร่างเล็กๆ ในชุดเสื้อยืดสีชมพู(?)กับกางเกงขาสั้นยืนอยู่ตรงนั้น.... ร่างบางที่หน้าประตูเอียงคออย่างงุนงง ก่อนริมฝีปากเล็กจะเอ่ยถามเมื่อเห็นคยูฮยอนที่ถูกเรียวอุคหิ้วมานั่น
คยูเป็นอะไรอ่ะ
อ๋อ... ไม่เป็นอะไรมากหรอกครับ แค่กินเหล้าไปนิดนึง ตอบพร้อมกับยิ้มเจื่อนๆ แต่ทำเอาร่างตรงหน้าตาโต.... กระต่ายน้อยอ้าปากค้างแล้วเดินเข้าไปตบหน้าคยูฮยอนเบาๆ หวังจะให้ร่างสูงที่ตื่นขึ้นมาคุยกัน
คยู เสียงเล็กๆ เอ่ยเรียก แต่ที่ได้กลับมาคือความเงียบ เรียวอุคยิ้มแหย แล้วส่งร่างสูงนั้นคืนให้กับซองมิน น้องกระต่ายตัวน้อยเบ้หน้าแล้วทำการใช้แรงของตนพา(ลาก)เจ้าหมาป่าตัวยักษ์นั่นกลับเข้าห้อง แต่ก็ยังไม่ลืมหันไปขอบใจรุ่นน้องอย่างเรียวอุคที่อุตส่าห์ทนหลังขดหลังแข็งแบกเจ้าหมาป่าของเขาขึ้นมาส่งถึงห้อง เรียวอุคยิ้มกลับ แล้วเดินจากไป
ซองมินปิดประตูห้อง แล้วโยนคยูฮยอนลงบนเตียงนุ่ม ร่างเล็กยืนบิดหลังตัวเองแก้เมื่อย....
....คนบ้าอะไรหนักชะมัด....
...แต่ก็นะ... คยูฮยอนหนักกว่าเค้าตั้งเกือบ 9 กิโลนี่นา.....
คิดเสร็จปุ๊บร่างบางก็หันไปมองร่างบนเตียงนั้น.... ส่ายหน้าเบาๆ อย่างนึกปลงอนิจจัง พาร่างของตัวเองไปนั่งลงที่ข้างเตียง มองใบหน้าเวลาหลับของชายหนุ่ม ก่อนหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อใจพาลนึกไปถึงตอนที่เขาขึ้นไปคร่อมคยู....
.... เรื่องทั้งหมดมันเริ่มขึ้นตอนที่ฉันขึ้นไปคร่อมนายสินะ....
คิดแล้วก็อดหัวเราะขึ้นมาเบาๆ ไม่ได้ ซองมินใช้นิ้วเรียวไล้ไปตามใบหน้าของคยูฮยอน... เหมือนเมื่อครั้งแรกที่เขาเคยทำ นิ้วสวยไล่ลงมาจนถึงริมฝีปาก ยังไม่ทันตั้งตัว นิ้วของเขาก็หายเข้าไปในปากของคนคนนั้นซะแล้ว ซองมินร้องลั่นด้วยความตกใจ คยูฮยอนลืมตาขึ้นมาก่อนยันตัวขึ้นขยับยิ้มขำ
นิ้วหว๊านหวาน กล่าวเบาๆ แล้วรั้งตัวร่างของกระต่ายน้อยเข้ามากอดจากทางด้านหลัง ซองมินหน้าแดงขึ้นมานิดนึง ร่างบางก้มหน้างุด แต่ก็ยังไม่พ้นริมฝีปากสีแดงของคยูฮยอนที่ไล่ตามมาหอมแก้มขาวๆ นั่นอีกจนได้
-////- เงียบไปเลย ซองมินบอก แต่ก็ยอมให้ร่างสูงกอดอยู่อย่างนั้น คงจะเป็นเพราะว่าเขารู้สึกอบอุ่นเวลาที่ถูกคยูฮยอนกอดล่ะมั้งนะ
คยูฮยอนมองร่างเล็กยิ้มๆ ซุกหน้าลงไปที่ต้นคอขาวสวย.... ขบเม้มมันจนเกิดเป็นรอยสีแดง ซองมินลืมตัวครางอือขึ้นมาเบาๆ สร้างความพอใจให้กับร่างสูงได้ดี
มะ..... ไม่เอานะ บอกเบาๆ พยายามผลักร่างสูงออกจากตัว... แต่มีหรือ... ที่คยูฮยอนจะฟัง? ร่างสูงจับร่างบางกดลงกับเตียงนุ่ม ตามขึ้นมาคร่อมร่างของกระต่ายน้อยนั้นไว้เพื่อไม่ให้ดิ้นหนีได้
เสื้อยืดสีชมพูถูกดึงออกอย่างรวดเร็ว.... พร้อมๆ กับข้อมือบางที่ถูกรวบเข้าหากัน ริมฝีปากร้อนก้มลงไปจัดการกับติ่งไตสีชมพู ฟันคมขบกัดลงไป พลางใช้ปลายลิ้นเลียเบา
อื้อ....!! เสียงหวานร้องในลำคอด้วยความตกใจ... นัยน์ตาคู่สวยปรือมองเสี้ยวหน้าของร่างสูงที่กำลังปรนเปรอความสุขให้กับเขาอยู่ ข้อมือบางกระตุกเบาๆ เมื่อคมเขี้ยวของอีกฝ่ายกัดลงไปที่ยอดอกสวย... สร้างความรู้สึกเสียวซ่านให้อีกฝ่ายได้อย่างที่สุด
อ่ะ.... อื้ม.... เริ่มเคลิบเคลิ้มไปกับการกระทำของอีกฝ่าย... ร่างสูงได้ยินเสียงเรียกชื่อก็ยิ้มออกมาเบาๆ เลื่อนหน้าของตัวเองขึ้นมาหาใบหน้าของอีกคน.... จูบประทับที่ริมฝีปากบาง... ก่อนร่างเล็กข้างใต้จะส่งลิ้นเข้าไปเกี่ยวกระหวัดดุนดันลิ้นของคยูฮยอนเสียเอง ร่างสูงหัวเราะหึในลำคอ ก่อนปล่อยมือทั้งสองข้างของซองมินออก
แทนที่มือเล็กจะดันร่างสูงออก มือคู่นั้นกลับค่อยๆ เอื้อมมาจับที่ท้ายทอยร่างสูงก่อนดันเข้ามาใกล้ตัว เพื่อให้ร่างสูงได้ลิ้มรสความหวานในปากของตนมากกว่าเดิม
เป็นเวลานานหลายนาที กว่าที่ร่างทั้งสองจะถอนปากออกจากกัน ซองมินหอบน้อยๆ มองคยูฮยอนอย่างออดอ้อน... ร่างสูงเข้าใจความหมายแทบจะในทันที รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้า... เมื่อรู้ถึงสิ่งที่ร่างเล็กต้องการ
มือแกร่งลูบไล้ไปตามลำตัว สัมผัสผิวเนียนขาวอย่างนุ่มนวล เรียกเสียงครางหวานๆ ให้ดังออกมาจากปากของใครบางคน นิ้วเรียวสะกิดขยี้ที่ยอดอกเบาๆ ก่อนก้มลงไล้ปลายลิ้นเลียวนบริเวณท้องน้อยจนถึงสะดือ ร่างบางบิดกระเสียว แอ่นตัวรับสัมผัสจากร่างสูงด้วยความพึงพอใจ
คยูฮยอนเคลื่อนมือเปลี่ยนไปกอบกุมส่วนอ่อนไหวของร่างบางแทน... ขยับช้าๆ นุ่มนวล.... แต่ขัดใจอีกคนยิ่งนัก....
คยู... ทำสายตาออดอ้อนใส่อีกครั้ง... มือสวยเอื้อมไปโอบรอบคอชายหนุ่มแน่น ก่อนโน้มเข้ามาใกล้จนใบหน้าเกือบจะชิดกัน แต่อีกคนก็ยังคงยิ้มอยู่อย่างนั้น
อยากได้.... ^^ ก็ทำเองสิครับ พูดยิ้มๆ เล่นเอาซองมินหน้าแดงซ่าน ร่างบางหลบตาแล้วเบือนหน้าหนี
...อาย.....
ริมฝีปากร้อนไล่ตามนวลแก้มขาวเรื่อยไปที่ด้านข้าง ขบกัดเลียชิมใบหูเล็ก ซองมินเชิดหน้าขึ้นจน นัยน์ตาเริ่มพร่ามัว เพราะแรงอารมณ์ที่ถูกร่างสูงกระตุ้น
ทำไม.....
คยูฮยอนยิ้มจางๆ ไล้ปลายลิ้นลงไปซุกไซ้ต้นคอขาว และอก พลางทำรอยสีแดงไว้ตามเนื้อขาว
ทำโทษต่อจากเมื่อตอนเย็นไงครับ
ไม่ว่าเปล่า มือก็เริ่มเลื่อนไปกอบกุมส่วนอ่อนไหวของร่างบางอีกครั้ง ขยับแรงๆ แล้วรวดเร็ว ไม่ให้ร่างบางได้ตั้งตัว....
อ๊ะ!... อา... ซองมินครางเสียงหลงเมื่อถูกร่างสูงจู่โจมโดยไม่รู้ตัว ร่างสูงยิ้มนิดๆ ก้มลงไปกระซิบเบาๆ ที่ใบหูเล็ก
ต่อไปซองมินทำเองนะ.. ^^ รอยยิ้มปีศาจปรากฏอยู่บนใบหน้าของชายหนุ่ม คำพูดประโยคนั้นเล่นเอาซองมินหน้าแดงสุดๆ ร่างบางส่ายศีรษะ ส่งสายตาว่าไม่อยากทำ แต่คยูฮยอนไม่รอฟังคำตอบ มือสวยจับเอามือเล็กๆ นุ่มนิ่มนั่นมากำรอบส่วนอ่อนไหวของร่างบางก่อนขยับมือนำ ซองมินครางกระเส่า คยูฮยอนถอยออกไปนั่งมองอยู่ใกล้ๆ แทน
อ้ะ... อือ.... อ๊า~ เมื่อเริ่มคุ้นชิน ร่างบางก็ขยับมือรวดเร็วตามอารมณ์ที่ค่อยๆ สูงขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าสวยเงยขึ้นจนเกือบสุด เสียงครางค่อยๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดร่างบางก็ปลดปล่อยความสุขออกมาจนล้นมือ
น้ำสีขาวขุ่นเปรอะเปื้อนเต็มมือสวย ร่างบางหันไปมองใบหน้าของคยูฮยอนเป็นเชิงถามว่า พอได้หรือยัง ร่างสูงยิ้มจนตาปิด
ทำให้เสร็จสิครับ ซองมินจ้องร่างสูงอย่างตัดพ้อ... แต่ที่ได้กลับมามีเพียงรอยยิ้มยกที่มุมปากอย่างพึงพอใจ ก่อนรอยยิ้มนั้นจะแปรเปลี่ยนไปเป็นแบบที่ซองมินกลัวที่สุด ร่างบางจึงจำต้องยอมทำตามคำสั่ง
อ๊ะ! อ๊า!!~~ นิ้วเรียวแทรกผ่านเข้าไปในช่องทางเล็ก ก่อนค่อยๆ ขยับช้าๆ ซองมินบิดตัวเร่าไปมา น้ำตาคลอหน่วงอยู่ที่นัยน์ตาสีดำสวย นิ้วเรียวขยับเร็วขึ้นไปอีกหนึ่งจังหวะ ซองมินครางลั่น มือข้างที่ว่างดึงทึ้งผ้าปูเตียงสีขาวจนเกือบขาด
อ๊ะ!.... อา..... อื้ม.... คยู.... เสียงครางหวานๆ ออดอ้อนที่ดังเข้ามาในโสตประสาท และดวงตาสีดำฉ่ำเยิ้มที่มองเข้าอย่างขอร้องนั้นทำให้คยูฮยอนอดที่จะสนองความต้องการของร่างบางไม่ได้ แอบคิดว่าจะขอพักบทการลงโทษไว้แค่นี้ก่อนดีมั้ย? แต่ความคิดหนึ่งก็แล่นปราดเข้ามาเสียก่อน
ซองมินทำเองสิครับ บอกเบาๆ ร่างบางอยากจะตบเจ้าคนหน้าหล่อนี่ซะเหลือเกิน แต่ว่าตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในสภาพที่จะสามารถทำอย่างนั้นได้ ตอนนี้เขากำลังต้องการ.... ต้องการที่สุด.... ต้องการคยูฮยอน....
ซองมินผลักคยูฮยอนให้นอนลงกับเตียง ก่อนค่อยๆ ขยับตัวขึ้นไปข้างบน ใช้มือเล็กกอบกุมส่วนแข็งขืนของร่างสูงไว้ ก่อนยกสะโพกของตนขึ้นแล้วค่อยๆ สอดแกนกายของอีกฝ่ายเข้าไป ร่างบางกระตุกด้วยความรู้สึกเจ็บ ใบหน้าสวยเชิดขึ้นเล็กน้อย
อ๊ะ!!! ร้องออกมาเบาๆ เมื่อส่วนนั้นเข้าไปจนสุด ซองมินค่อยๆ ยกสะโพกขึ้น ขยับตัวตามความต้องการของตัวเอง พร้อมกับครางไปด้วยพร้อมๆ กัน คยูฮยอนเอื้อมมือไปจับที่สะโพกสวย ช่วยขยับร่างกายของร่างบางช่วยอีกแรง
อึ่ก.... กระตุกตัวเบาๆ ปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง ซองมินพยายามจะถอนตัวขึ้นจากอีกฝ่าย แต่มือแกร่งก็ยังคงจับอยู่ที่เดิม
ซองมินเสร็จแล้ว... แต่ผมยังไม่เสร็จเลยนะครับ บอกเบาๆ แต่กริยาที่ทำไม่เบาตามเสียงพูด มือใหญ่จับสะโพกร่างบางโยกขึ้นลง รุนแรง และรวดเร็ว จนซองมินครางออกมาไม่เป็นภาษา คยูฮยอนหลับตาไปชั่วครู่ ก่อนปลดปล่อยความสุขเข้าไปในตัวร่างบาง คยูฮยอนค่อยๆ ปล่อยมือออกจากบริเวณที่เขาจับอยู่แล้วเปลี่ยนไปดึงรั้งตัวอีกฝ่ายให้ลงมานอนข้างๆ แทน ริมฝีปากสวยจุมพิตหน้าผากมนเบาๆ
เจ็บมากมั้ยครับซองมิน เสียงทุ่มถาม แล้วเกี่ยวแขนกอดร่างเล็กๆ นั้นเข้ามากอด ซองมินหายใจหอบถี่.... ไม่ตอบ.... มีเพียงการส่ายศีรษะเบาๆ และยิ้มให้เท่านั้น
ร่างบางกอดอีกร่างไว้แน่น ก่อนผล๊อยหลับไปในอ้อมกอดแข็งแกร่งนั้น
คยูฮยอนก้มลงมองหน้าเด็กหนุ่มตัวเล็กๆ ของเขาแล้วอดที่จะยิ้มไม่ได้ ดวงตาสีดำจับจ้องที่รอยแดงรอบคอ ก่อนก้มลงไปทำรอยเพิ่มอีกหนึ่งรอย แล้วเลื่อนไปกระซิบเบาๆ ที่หู
ผมรักซองมินที่สุดเลยนะครับ
บอกเบาๆ..... แล้วเหมือนเสียงของคยูฮยอนจะสามารถส่งผ่านไปถึงซองมินได้เสียด้วย... ร่างเล็กพยักหน้าทั้งๆ ที่ยังหลับตาอยู่ กลีบปากสวยเอื้อนเอ่ยออกมาเบา.... เหมือนกับเสียงของคยูฮยอนที่กระซิบเมื่อครู่
ฉันก็รักนาย
คำพูดของร่างบางทำให้คยูฮยอนยิ้มออกมา ก่อนกอดกระชับร่างเล็กให้แน่นยิ่งขึ้นไปอีก แล้วทิ้งตัวเองให้จมอยู่ในความฝันอันแสนสุข....
....ความฝัน....ที่มีเขาและซองมิน....
....ความฝัน....ที่พวกเขาจะฝันอย่างนี้ตลอดไป.....
.....Ever&Forever..
~~THE END~~
++++++++++++++++++++++++++++++
เฮ~~ จบแว้ว เข็นจนจบ ฮ่าๆๆๆ
คึคึคึ เรทรับตอนจบ..... ^^ น่าจะเขียนชื่อตอนว่า XXX Story เนาะ หื่นมันทั้งตอน = ="" เหอๆๆ
ของดแต่งฟิคคยูมินไปห้าวันหกวัน เอิ้กๆ จะไปแต่งอีกทีตอนใกล้ๆ วันเกิดนู๋มิน คริๆๆ รออ่านช่วงนั้นกันเอาเน๊ หุๆ
